คนบางคน.. ได้รักได้รู้จักกับใครสักคน แต่แล้วก็มีอันทำให้คนสองคนเป็นได้แค่เพียงเส้นขนาน ที่ไม่อาจบรรจบลงเอยกันได้ ด้วยเพราะใครสักคนอาจมีพันธะกับคนอีกคนก่อนอยู่แล้ว โดยไม่เคยบอกกล่าว...
คนบางคน.. เลือกที่จะเป็นเพียงเส้นขนานกับใครสักคน แม้ต้องแบกรับความรักที่ท่วมท้นในใจอย่างเจ็บปวด เงียบๆเพียงลำพัง แต่ด้วยตระหนักว่า การเป็นเพียงเส้นขนานกันในวันนี้ แม้จะทุกข์เพราะรักมักอยากอยู่ชิดใกล้กับคนที่รัก
คนบางคน.. ยึดมั่นในความรักแต่หากยึดมั่นในความถูกต้องเช่นเดียวกัน บนเส้นขนานที่อาจดูอ้างว้าง เจ็บปวดและว้าเหว่ สับสนและปวดร้าวในใจ แต่บนเส้นขนานที่เดียวดายเส้นนี้
คนบางคน.. เรียนรู้ เข้าใจในความรักมากขึ้นว่า ความรักหากได้มาด้วยการรดน้ำพรวนดินด้วยความผิดหรือการแย่งชิง กิ่งก้านที่แตกดอกออกผล ล้วนแล้วแต่ คือร่องรอยของความเจ็บปวดและความทุกข์

จุดที่ยืนมันจุดไหน
เพราะอะไรต้องจากลา
เพียงเพราะใครเดินเข้ามา
เธอจึงกล้าจากฉันไป


รู้อยู่ว่าเธอนั้นมีใครใหม่
แต่หัวใจฉันนั้นร้องเรียกหา
รู้อยู่ว่าเธออยากบอกลา
เธอโทรหาบอกว่าเราจบกัน...


ทำไมถึงชอบยึดติด
กับสิ่งที่ผิดๆอยู่เสมอ
ชอบยึดมั่นกับคำพูดเพ้อเจ้อ
ที่เขาเสนอให้มา
รู้ทั้งรู้ว่าต้องผิดหวัง
แต่ก้อยังผูกติดกับคำพูดที่ไร้ค่า
ขอถามหน่อยว่าได้อะไรกลับคืนมา
สุดท้ายก้อได้แค่น้ำตา
ที่ได้มาจากคำว่า"เสียใจ"